Γεια σας γαριδάκια!
Τι κάνετε;Ελπίζω να είστε όλοι καλά.Σήμερα θα ήθελα να ασχοληθώ με ένα όπως βλέπετε αρκετά σοβαρό θέμα που με τα πρόσφατα γεγονότα έχει επανέλθει δυναμικά στην επικαιρότητα.Ναι θα μιλήσουμε για την πατριαρχία και ειδικότερα για το σύστημα της πατριαρχίας και το πως επηρεαζει τα αγόρια,τα κορίτσια και στην τελική όλους μας.
Πιθανότατα να τρίβετε λίγο τα μάτια σας με αυτό το τελευταίο μου σχόλιο,μα καλά δεν είχα κάνει και ανάρτηση για τον φεμινισμό;Δεν υποστηρίζω τον καταπιεσμένο γυναικείο πληθυσμό;Ποτέ δεν είπα το αντίθετο αλλά ας μην προσπαθούμε να εθελοτυφλούμε και να βλέπουμε τα πράγματα ασπρόμαυρα όταν όλα γύρω μας κραυγάζουν ότι δεν είναι έτσι.
Πριν πολλά φεγγάρια είχα αναρτήσει ένα άρθρο σχετικά με τον φεμινισμό και το πως έχει καταλήξει να τον αντιλαμβανόμαστε σήμερα...Τώρα νομίζω πως έχει έρθει η ώρα να μιλήσω και για τα αγόρια,γιατί καλώς ή κακώς όπως έχουν quotαρει και πολλοί πριν από εμένα:είναι κι αυτά θύματα του συστήματος.Και τι εννοώ με αυτό.Εννοείται ότι πάντα μιλάμε για την καταπίεση που ασκείται καθημερινά στις γυναίκες αλλά μήπως σας πέρασε ποτέ η ιδέα ότι μπορεί και οι άνδρες να καταπιέζονται αλλά με διαφορετικό τρόπο;
Η πατριαρχία γενικά αναφέρεται ως ένα σύστημα που περικλείει την κοσμοθεωρία για το πως πρέπει να συνυπάρχουμε ως άνθρωποι,τι θεσμούς πρέπει να δημιουργήσουμε και τι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να χαράξουμε για το πως θα μεγαλώσουμε τους νέους ώστε να τους ενσωματώσουμε σε αυτό ακριβώς το σύστημα.
Και θα μου πείτε τότε γιατί ονομάζεται πατριαρχία;Weeell...το πιο βασικό χαρακτηριστικό της πατριαρχίας είναι ο διαχωρισμός και ο έλεγχος.Μιλάμε λοιπόν για διαχωρισμό σε όλα τα επίπεδα:απέναντι στον άλλο,στη φύση,στη ζωή και το χειρότερο που πολλές φορές περνάει απαρατήρητο:τον εαυτό μας.Σκεφτείτε το όλα γύρω μας προκειμένου να λειτουργούν ''ομαλά'' πρέπει να περνούν από έλεγχο,βασιζόμαστε στην κυριαρχία και την υποταγή σε καθημερινή βάση.Γιατί λοιπόν πατριαρχία;Πολύ απλά γιατί συνέπεσε.Μέσα από την ευρωπαική ιστορία τουλάχιστον αυτή η μετατόπιση προς τον διαχωρισμό και τον έλεγχο συνέπεσε με την ανακήρυξη της πατρικής φιγούρας ως κεντρικής (και όχι,για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ήταν).
Επομένως κυριαρχεί η πατρότητα και είναι σχεδόν αναπόφευκτο ότι οι γυναίκες πρέπει να ελέγχονται,μόνο έτσι θα γίνει κατανοητός αυτός ο νέος ρόλος του πατέρα.Καλά διαβάσετε νέος ρόλος γιατί για αυτό πρόκειται.Τα αγόρια μαθαίνουν από πολύ μικρά "να φορούν μάσκα" γιατί αυτό θεωρείται πρέπον για να αποκτήσουν την "πατριαρχική αρρενωπότητα".Επομένως ένα αγόρι μαθαίνει ότι τα βαθιά του συναισθήματα δεν μπορούν να εκφραστούν αν δεν συμμορφώνονται με τις συμπεριφορές που θεωρούνται αποδεκτές ως ανδρικές από το σεξισμό.Όπως αναφέρει πολύ ωραία και η Bell Hooks στο βιβλίο της The will to change:Men,masculinity and love: Ζητώντας του να εγκαταλείψει τον αληθινό του εαυτό για χάρη του πατριαρχικού ιδεώδους,το αγόρι διδάσκεται από πολύ νωρίς την αυτο-προδοσία και ανταμοίβεται για την δολοφονία της ψυχής του".
Πολύ απλά παραδείγματα που σχεδόν όλοι έχουμε ακούσει ή έχουμε ακούσει να λένε στους άλλους;"Οι άνδρες δεν κλαίνε","αυτά είναι για γυναίκες","είσαι μαλθακός","μην κάνεις σαν γυναικούλα"...και εννοείται ότι η λίστα συνεχίζεται.Και τα αγόρια επομένως υποχρεώνονται να υποκύψουν σε συγκεκριμένους κανόνες και να καταπιέσουν τον πραγματικό τους εαυτό χωρίς "κοινωνικά φίλτρα".
Οι πατριαρχικές κοινωνίες επομένως είναι κοινωνίες διαχωρισμού και ελέγχου.Διαχωρίζουμε τον εαυτό μας και τον άλλο,ελέγχουμε τη συμπεριφορά μας ώστε να κινείται μέσα στα '' πρέποντα " κοινωνικά πρότυπα.Και το χειρότερο;Συνεχίζει και πάλι να είναι άδικη.Η πατριαρχία δίνει σε λίγους άνδρες την πρόσβαση στην κοινωνική ισχύ που έχει υποσχεθεί εξαρχής.Στους υπόλοιπους δίνει την ισχύ απέναντι στις γυναίκες,ληστεύοντας τους από κομμάτια της ανθρωπιάς τους.Και έχουν αυτό το "δικαίωμα" γιατί αυτό υπαγορεύει η πατριαρχία.
Οι γυναίκες λοιπόν βρίσκονται στο άλλο άκρο.Με εξαίρεση ίσως το θέμα της ανατροφής των παιδιών
οι γυναίκες δεν είναι "εκπαιδευμένες" να είναι κυριαρχικές στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους,δεν έχουν την ελευθερία που απαντάται στους άνδρες αλλά αντίθετα διατηρούν εκείνα τα συναισθήματα που χρήζουν αποδοκιμασίας και σφοδρού χλευασμού όταν απαντώνται σε άνδρες.Απλώς και μόνο επειδή έτσι έχουν "εκπαιδευτεί."
Άνδρες και γυναίκες έχουμε εκπαιδευτεί στο πατριαρχικό σύστημα και το μεταφέρουμε από γενιά σε γενιά.Πρόκειται για αρχές τόσο βαθιά ριζωμένες που πλεόν θεωρούνται αυθύπαρκτες ξεχνώντας φυσικά το βασικό:εμείς είμαστε οι δημιουργοί τους.Αν θα ήθελα να το συμπτύξω σε μια πρόταση:πρόκειται για την φυσική,συναισθηματική αλλά και πνευματική αποκτήνωση και των δύο φύλων,γιατί κανένα από τα δύο δεν βγαίνει κερδισμένο...αντίθετα και τα δύο τελούν θύματα στο βωμό των συμφερόντων,αποξενωμένα εν τέλει από τον ίδιο τους τον εαυτό.
Ας μην ξεχνάμε λοιπόν,ότι όλο αυτό το σύστημα και οι συνέπειες του συνεχίζει να υπάρχει.Δεν υπήρχε όμως από πάντα,κάποια στιγμή κάτι άλλαξε.Αυτό δεν σημαίνει ότι και πάλι δεν μπορεί να αλλάξει.Αν ρίξετε μια ματιά σε ένα οποιοδήποτε βιβλίο ιστορίας βλέπουμε ότι οι κοινωνίες δεν είναι στατικές,αλλάζουν.Νομίζω λοιπόν ότι έχει έρθει η ώρα να κάνουμε κι εμείς την αλλαγή.Μην νομίζετε πάντως ότι δεν γίνεται,αν αυτό συνέβαινε τότε κι εμείς δεν θα είχαμε ποτέ προοδεύσει πιο πέρα από τις σπηλιές και τα ρόπαλα.
